nexy

Temat: Komentarze do informacji prasowych
A w jakim europejskim kraju opozycja ma kontrolę nad Marszałkiem Sejmu?
W zachodnich standardach demokratyczne panuje tzw. ius spolii, czyli prawo łupu - ugrupowanie, które wygrywa wybory, formułuje koalicję i funkcje państwowe dzielone są pośród uczestników współpracy.
Jako, iż Chjenie się to nie powiodło, obowiązek ten spadł na drugie ugrupowanie, które otrzymało o parę mandatów mniej - PPS, nie widzę przeto żadnego powodu, aby Chjena rościła sobie prawo do posiadania Marszałka Sejmu, jako, że wedle prawa łupu politycznego, choć być może nie jest to piękna nazwa, przysługuje ugrupowaniom koalicyjnym.
Rząd nie może pozwolić sobie na sytuację, w której Marszałek Sejmu będzie potencjalnym hamulcowym ustaw.

Proszę się jednak nie martwić, ChZJN z całą pewnością będzie dzierżyło w swoich dłoniach władzę właściwą Wicemarszałkowi Sejmu oraz Senatu.

I owszem, umiem czytać, Pan najwyraźniej również, gratuluję - cóż za wyrafinowane tezy, pobudzające wysublimowane tematy do rozmowy, doprawdy.
Co do kwestii Piasta, nie odnoszę się, ponieważ napisałem w tym względzie artykuł w prasie, proszę sięgnąć jeśli tak Pana moje poglądy ciekawią.
Źródło: gringo.szczecin.pl/2rp/viewtopic.php?t=91



Temat: Wałęsa: niech mniejszości znają swoje miejsce

i jak wam się podobają "chrześcijńskie korzenie Europy" ? A tak poza wszystkimk innym, to te korzenie mogły być inne !? Przeciez to był morderczy przymus, jedynie możliwa, wyrąbana mieczem, ogniem droga.
Byłeś chrześ...albo ginałeś w mękach. Zaiste...musimy czcić ten symbol zniewolenia i śmierci !

Można było jak Wieleci czcić Światowida i Trygława oraz Peruna - i zostawić po sobie parę nazw miejscowych - Każdy wybierał to co uważał za stosowne - Mieszko wybrał moim skromnym zdaniem słusznie......
ale widocznie wolałbyś być na miejscu Wieletów
wobec czego pozdrawiam

PS co zaś do meritum wypowiedzi, zarzucam koledze "wybiórczość" tzn. fakty potwierdzające tezę istnieją, a te, które stawianej tezy nie potwierdzają - tym gorzej dla tych faktów.
1) Do końca XII wieku obowiązywało Ius spolii - czyli prawo łupu - książę nabywał wszystkie ruchomości po zmarłym biskupie.....
2) Przywileje Kościół nabywał od ówczesnych władców, z których cżęść dla uznania przez Kościół swojego panowania wydawało takie przywileje - widoczne to było w okresie rozbicia dzielnicowego.....
3) Tak się składa, że ówczesny naród (czytaj rycerstwo później szlachta) płacił o wiele mniejsze podatki na państwo niż Kościół. Aby wskazać Ci ten fakt wskażmy przywilej koszycki z 1374r. - do tej pory podatek dla szlachty wynosił 12 groszy z łanu kmiecego, i 24 grosze dla uchowieństwa od łanu kmiecego, na skutek przywileju - odpowiednio 2 i 4 grosze z łanu.
4) brak tła historczynego - czytając Twój tekst odnoszę wrażenie, że w średniowieczu tylko w Polsce panowało takie katolickie zacofanie..... poza Polską było wszędzie - demokratycznie i cudownie......
5) dziesięciny nie wymyślił Kościół - wystarczy signąć do Biblii (wiem to wstrętne) - Księga Powtórzonego Prawa - ot co Kościół wzorował się na Żydach....
6) Abyśmy mogli się jeszcze popodniecać na ziemiach d. zaboru rosyjskiego do 1946r. odnośnie spraw małżeńskich orzekały sądy kościelne - tak dla padnietki razgawora.....
7) co do roku 1933 - wyobraź sobie, że to 1900 rocznica męczeńskiej śmierci Chrystusa, a wobec tego, że wg Nauki Kościoła Chrystus umierając odkupił winy ludzi - to pewnie 1933rok był rokiem odkupienia....
pozdrowienia i polecam tekst ateisty Pawła Bravo z dzisiejszej Rzeczypospolitej - naprawdę godne polecenia Samuelu....
Brak odniesienia do sytuacji politycznej świata średniowiecznego powoduje, że Twój tekst jest zbyt tendencyjny.....
Źródło: forumglubczyckareaktywacja.fora.pl/a/a,1051.html


Temat: Mord pod Ciepielowem - zbrodnia wojenna Wehrmachtu w 1939r.

Sądząc z opisu Kowalskiego w lesie Dąbrowa. a mnie córka A.Kowalskiego zrelacjonowała że ojciec opowiadał ze w okolicy pomnika znalezli i pogrzebali około 38 osób, z których częć ekshumowały rodziny jeszcze w 1939r. I jeszcze coś za chwilę dodam.

[ Dodano: 2008-09-14, 21:11 ]
Czy przypadkiem mundury polskich żołnierzy to nie trofea wojenne dla zołnierzy werhmachtu? Cyt "Pragmatyka postępowania z ciałami poległych żołnierzy wypracowana w czasie I i II wojny światowej mówi, że w pierwszej kolejności należy z szacunkiem pogrzebać własnych poległych w mogiłach indywidualnych, lub jeżeli to jest niemożliwe, w mogiłach zbiorowych. Przed pochówkiem należy zwłoki zidentyfikować na podstawie posiadanych przez zmarłego znaków tożsamości (np. “nieśmiertelników” czyli blaszek z nierdzewnego metalu zawierających nazwisko i imię oraz numer identyfikacyjny), sporządzić odpowiedni protokół zawierający zbiorczy zestaw pochowanych żołnierzy oraz szkic usytuowania cmentarza i zdeponować go w odpowiedniej komórce narodowego oddziału Czerwonego Krzyża (w przypadku Polski będzie to oczywiście PCK). Zwłoki można pozbawić munduru, pasa głównego oraz butów ( o ile nadają się do powtórnego wykorzystania), należy jednak pozostawić bieliznę i skarpety. W przypadku zwłok oficerów stosuje się, o ile jest to możliwe, osobny pochówek i nie pozbawia ich się munduru (choć buty i pas można zabrać), zaś dodatkowym przywilejem jest całun (worek płócienny) lub w wyjątkowych wypadkach - trumna. Przy poległym należy pozostawić połowę “nieśmiertelnika”, który pozwoli na powtórną identyfikację zmarłego w razie ekshumacji i przeniesienia zwłok. Pochówek własnych żołnierzy należy przeprowadzać sprawnie i w miarę szybko, bo nic tak nie osłabia morale wojska jak widok rozkładających się trupów kolegów. Oznaki rozkładu pojawiają się w zależności od temperatury po kilku godzinach (w upalne lato) lub nawet po kilku tygodniach (w mroźne zimy), ale zawsze jest to widok wielce nieprzyjemny i deprymujący.

Podobny tok postępowania należy przeprowadzić ze zwłokami żołnierzy wojsk sojuszniczych, których groby należy wyraźnie oznaczyć, a zwłoki przed pochówkiem w miarę możliwości zidentyfikować. Grzebanie należy przeprowadzić tuż po pogrzebaniu żołnierzy wojsk własnych, lub czynność tę przeprowadzać równocześnie. O ile jest to możliwe, należy robić to jednak na oddzielnych polach grzebalnych.

Po zakończeniu czynności związanych z pogrzebem żołnierzy własnych i sojuszniczych należy przystąpić do pogrzebu żołnierzy przeciwnika, których zwłoki znalazły się na opanowanym przez własne wojska terenie. W stosunku do tych zwłok przysługuje tzw.. ius spolia czyli prawo łupu (nigdy nie zostało dokładnie sprecyzowane prawem międzynarodowym, ale zwyczaj ten znany jest od głębokiej starożytności). Zwycięzca ma prawo do wszystkich cennych przedmiotów znalezionych przy zabitym przeciwniku, ale jednocześnie do jego obowiązków należy ich godny pochówek."
Źródło: historia.org.pl/forum/index.php?showtopic=4102


Temat: Przywileje szlacheckie
Przywileje wydawane przez królów polskich w przeszłości dla szlachty i Kościoła

Kiedy - Gdzie - Kto - Co
    1180 - Łęczyca - Kazimierz II Sprawiedliwy - Dla Kościoła: zniesienie ius spolii (prawa księcia do ruchomości po zmarłym biskupie), ograniczenie nadużyć w korzystaniu z podwód (usług transportowych) i stacji w dobrach kościelnych
    9 czerwca 1210 - Borzykowa - Leszek Biały, Konrad I mazowiecki, Władysław Odonic - Dla Kościoła: zgoda na wolny wybór biskupa i swobodne obsadzanie urzędów kościelnych; niezależne sądownictwo osób duchownych; ostateczne zniesienie ius spolli; oficjalne wprowadzenie celibatu
    1215 - Wolbórz - Leszek Biały, Konrad I mazowiecki, Władysław Odonic, Kazimierz I opolski - Rozszerzenie gwarancji immunitetowych posiadłości kościelnych na ziemie Kazimierza opolskiego; potwierdzenie przywileju borzykowskiego
    5 maja 1228 - Cienia - Władysław III Laskonogi - Dla Małopolski: potwierdzenie rozbicia feudalnego; pierwszy znany przywilej ziemski dla rycerstwa polskiego - zachowanie praw słusznych i godnych podług rady biskupów i baronów... wykluczając uciski i nienależne podatki
    1290 - Wrocław - Henryk IV Probus - Biskupowi wrocławskiemu: prawo pełnego immunitetu dla dóbr nysko-otmuchowskich.
    1 września 1291 - Lutomyśl - Wacław II - Dla Małopolski: urzędy dla miejscowych; żołd dla rycerzy; nienakładanie nowych podatków
    1355 - Buda - Ludwik Węgierski Przywilej budziński
      Ludwik Węgierski nadał ten przywilej w zamian za obietnicę szlachty, że w przypadku, gdyby Kazimierz Wielki nie miał legalnego męskiego potomka, to szlachta wyrazi zgodę na to, że Ludwik Węgierski koronuje się na króla Polski.
      W przywileju tym król zobowiązywał się do nienakładania nowych podatków i pokrywania strat, które szlachta ponosiła w wyprawach zagranicznych. Ponadto Ludwik Węgierski zobowiązał się, że w czasie podróży będzie utrzymywał się ze środków własnych.

    17 września 1374 (1381 dla duchownych) - Koszyce - Ludwik Węgierski - Przywilej koszycki; Postanowienia:

      zwolnienie z poradlnego z wyjątkiem 2 groszy z łanu kmiecego i 4 grosze z dóbr klasztornych (wcześniej podatek wynosił 12 groszy dla szlachty i 24 dla duchowieństwa),
      zobowiązanie do nieustanawiania nowych podatków bez zgody rycerstwa (z wyjątkiem stałego podatku),
      zwolnienie od obowiązku budowy i naprawy zamków (z wyłączeniem sytuacji, gdy odbudowy wymagałyby umocnienia pograniczne, zagrożone wojną, lub gdy na budowę nowego zamku wyraziłaby zgodę cała szlachta),
      urzędy tylko dla Polaków (np. starosta, urzędy ziemskie (wojewoda, kasztelan) dla szlachty danej dzielnicy,
      za służbę wojskową poza granicami kraju szlachta otrzymywała żołd (w przypadku dostania się szlachty do niewoli w czasie wyprawy zagranicznej, król refundował koszty wykupu szlachty z niewoli),
      zwolnienie szlachty z obowiązku utrzymywania dworu królewskiego w czasie jego podróży po kraju,
      zwolnienie z budowy miast i mostów

    1387 - Wilno - Władysław II Jagiełło - Dla katolickich bojarów Litwy: gwarancja dziedzicznego posiadania ziemi; zwolnienie z osobistych świadczeń na rzecz władcy
    1388 - Piotrków - Władysław II Jagiełło - Potwierdzenie poprzednich; 3 grzywny za kopię w wyprawie zagranicznej
    23 lipca 1422 - Czerwińsk - Władysław II Jagiełło - Przywilej czerwiński:

      nietykalność majątkową bez wyroku sądowego
      król nie mógł bić monety bez zgody rady królewskiej
      sądy miały sądzić według prawa pisanego
      nikt nie mógł być równocześnie starostą i urzędnikiem ziemskim

    28 października 1423 - Warta - Władysław II Jagiełło - Statut warcki (warecki):

      Przepis pozwalał na likwidowanie sołectw przez szlachtę na własnych włościach. Statut nadawał również obowiązek kontroli miar i wag w miastach oraz nadawanie cen na artykuły rzemieślnicze
      ograniczał w dalszym stopniu władzę sądową starostów (mieli oni sądzić tylko zbrodnie obejmujące gwałt, rozbój, podpalenie i najście na dom);
      nadawał większe kompetencje wojewodom w ustalaniu miar i cen w miastach na wyroby rzemieślnicze (tzw. taksy wojewodzińskie), co było ograniczeniem samorządności miejskiej;
      ograniczenie prawa chłopów do opuszczania wsi;
      zezwolenie na tworzenie dogodnych podstaw prawnych dla folwarków szlacheckich;
      ograniczał rozwój miast;
      wysokie kary za ukrywanie zbiegłych z majątków szlacheckich chłopów.

    4 marca 1430 i 9 stycznia 1433 (25 kwietnia 1425) - Jedlnia i Kraków (Brześć Kujawski) - Władysław II Jagiełło - Przywileje jedlneński i krakowski – Przywilej ten gwarantował szlachcie nienaruszalność osobistą przez króla i jego urzędników bez prawomocnego wyroku sądowego. Ponadto przywilej nadawał szlachcicowi wyłączne prawo do zostania dostojnikiem kościelnym.
    1447 - Wilno - Kazimierz IV Jagiellończyk - Zagwarantowanie niezależności i równouprawnienia Polski i Litwy; zrównanie szlachty litewskiej w prawach ze szlachtą polską
    1454 - Cerekwica - Kazimierz IV Jagiellończyk - Za udział szlachty w wojnie trzynastoletniej dla Wielkopolski: nie zwoływanie pospolitego ruszenia, nie nakładanie nowych podatków i nowych praw bez zgody sejmików; zaostrzenie kar za ucieczkę ze wsi; usankcjonowanie pragmatyki stanowych sądów ziemskich; anulowany
    1454 - Nieszawa - Kazimierz IV Jagiellończyk - Łącznie z poprzednim to przywileje cerekwicko-nieszawskie – za udział szlachty w wojnie trzynastoletniej, dla Wielkopolski (12 listopada) i Małopolski (11-12 listopada): niezwoływanie pospolitego ruszenia, nienakładanie nowych podatków i nowych praw bez zgody sejmików; zaostrzenie kar za ucieczkę ze wsi
    1456 - Korczyn - Kazimierz IV Jagiellończyk - Możni danej ziemi mają głos w sprawie losów tej ziemi.
    27 lutego 1493 - Piotrków - Jan I Olbracht - Zaostrzenie kar wobec przestępców; zakaz ingerencji kościelnej w sądy świeckie; dwuizbowy sejm; chłop mógł opuścić wieś dopiero po uregulowaniu wszystkich powinności względem pana; potwierdzenie wcześniejszych przywilejów
    26 maja 1496 - Piotrków - Jan I Olbracht - Przywilej piotrkowski z 1496 – za udział szlachty w wyprawie na Mołdawię: brak ceł na towary dla siebie lub w swoich dobrach wytworzone; tylko jeden chłop mógł opuścić wieś w ciągu roku; zakaz kupowania ziemi przez mieszczan; taksy wojewodzińskie na towary miejskie

Źródło: gringo.home.pl/1498/viewtopic.php?t=873